Boodschap van 25 september 1995

“Lieve kinderen, vandaag nodig ik jullie uit verliefd te worden op Jezus in het Allerheiligst Sacrament des Altaars. Aanbid Hem, lieve kinderen, in jullie parochies, dan zullen jullie verbonden zijn met de hele wereld. Jezus zal jullie vriend worden en je zult niet meer over Hem spreken als over iemand die je nauwelijks kent. De eenheid met Hem zal voor jullie een vreugde zijn en jullie zullen getuigen worden van de liefde die Jezus voor elk schepsel heeft. Mijn lieve kinderen, als jullie Jezus aanbidden zijn jullie ook dicht bij mij. Dank, dat jullie mijn oproep aanvaarden .”

48. EEN PILOTPROJECT ROND AANBIDDING OP INTERNET

Medjugorje kent haar eigen diaspora en een Ierse vriendin, Anne Marie Collins, drieëndertig jaar, maakt er deel van uit. Haar geluk is in Medjugorje geboren.

Tijdens haar adolescentie gaat ze naar de mis uit gewoonte en ze gaat ook vaak te rade bij kaartleggers, en zoals de heilige Maagd heeft opgemerkt in verband met de jongeren, “zoekt ze het geluk daar waar het verloren gaat”.
Ze geeft les op een Montessorischool en haar familie heeft een kruidenierszaak die niet goed loopt. Ze sluiten een pact met de heilige Maagd: als zij hen helpt om hun zaak te verkopen, dan zullen ze naar Medjugorje gaan. De heilige Maagd ontpopt zich als een uitmuntende zakenvrouw, want drie weken nadat de winkel is te koop gezet, dient zich een koper aan. Op 25 augustus 1999 komt het hele gezin Collins aan in Medjugorje. Ze zijn de overeenkomst nagekomen. Dat is het moment dat alles voor Anne Marie begint.

De eerste dag tijdens de Engelse mis, gaat de preek over astrologen en kaartleggers. Anne Marie moet zich stevig aan de bank vasthouden, want ze is er ondersteboven van. Ze krijgt de indruk dat de priester direct tot haar spreekt en dat de preek speciaal voor haar is bedoeld. Ze neemt daarom het besluit om bij deze priester te gaan biechten. Het wordt een gedenkwaardige biecht. Ze belijdt dat ze verschillende malen kaartleggers heeft bezocht, en als ze uit de biechtstoel komt, realiseert ze zich dat ze niet in het teken van de leeuw leeft, zoals men haar heeft proberen wijs te maken, maar in dat van Christus. Een enorm gevoel van vrijheid grijpt haar aan.
Die week voelt ze op bijzondere wijze de nabijheid van de heilige Maagd, alsof ze hand in hand lopen op de verschijningsheuvel en de Krizevac. De avond voor haar terugkeer naar Ierland beleeft Anne Marie iets bijzonders met de heilige Maagd. Terwijl ze buiten op het kerkplein zit met haar moeder, bidt ze en kijkt daarbij naar de kralen van haar rozenkrans. Opeens voelt ze hoe haar hoofd zich opricht. Ze kijkt in de lucht en ziet de heilige Maagd die daar plotseling staat. De heilige Maagd kijkt haar glimlachend aan. Ze zal deze glimlach nooit vergeten. Ze wisselen geen woord. Haar glimlach zegt alles. Welk een liefde gaat ervan uit ! De heilige Maagd lacht naar haar alsof ze haar in haar armen wil sluiten. Wat is ze mooi. Vanaf dat moment komt er een grote wending in het leven van Anne Marie, het is onomkeerbaar.

Omdat zij verloofd is en op het punt staat om te trouwen, belt Anne Marie, zodra ze terug is, haar verloofde. Ze zegt tegen hem dat ze een geweldige week heeft gehad en vertelt hem wat ze heeft meegemaakt. Maar hij schudt zijn hoofd. Hij gelooft er niets van. Tussen hen verandert alles. Hun relatie loopt stuk. Ze bidt daarom tot de heilige Maagd: “Als u wilt dat ik deze relatie beëindig, zorg er dan voor dat mijn hart niet breekt.” Vervolgens zegt ze tegen haar verloofde: “Ik wil zo niet doorgaan, ik geloof niet dat jij de man bent die de heilige Maagd voor mij wil. “Ook hij is zich ervan bewust dat het tussen hen niet meer goed gaat. Na deze breuk voelt Anne Marie dat er een juk van haar schouders is weggenomen.

Allereerst geeft de heilige Maagd haar het verlangen om de heilige mis bij te wonen. Ze gaat er elke dag naar toe. Ze gaat ook naar een gebedsgroep. Dan gaat zij steeds meer verlangen naar de Eucharistische aanbidding. De Gospa gaat zo tactvol met haar om. Ze weet dat ze Anne Marie alleen met kleine beetjes kan voeden, omdat zij niet in staat is om meer degelijk voedsel tot zich te nemen.

In 2004, als Johannes Paulus II een Eucharistisch jaar aankondigt, besluit zij met meerdere vrienden om daar iets aan te doen. Omdat de heilige Maagd hen tijdens hun bedevaart naar Medjugorje de gave van aanbidding heeft geschonken en hen het bewustzijn heeft bijgebracht, dat haar Zoon werkelijk tegenwoordig is in het Heilig Sacrament, besluiten ze om iets te ondernemen’. Op welke manier zouden zij aanbidders bij Jezus kunnen bijeenbrengen ?
Dan ontstaat het idee om de Eucharistische Jezus te helpen Zijn oproep wijd en zijd te verspreiden en om de verborgen aanbidders in aanleg op te sporen. Heel eenvoudig: ze zullen een internetsite ontwerpen waarop iedereen, in welke regio hij ook woont, te weten kan komen waar en wanneer Jezus hen uitnodigt. Waar in Ierland kun je aanbidden ? In welke kerk, op welk uur ? De informatie zal aanslaan en zal zich verbreiden als een olievlek.

Anne Marie en haar team gaan aan de slag met de geestdrift van hen die in de grond een schat hebben ontdekt en die grond willen kopen. Ze gaan nauwkeurig alle parochies, kapellen en andere heiligdommen in Ierland na, zoeken er de telefoonnummers van op en bellen de priesters… Telefoonboeken napluizen is één ding, maar bellen, terugbellen en nog eens bellen en goed kunnen omgaan met antwoordapparaten is iets anders. Gelukkig ontbreekt het onze aanbidders niet aan geduld en doorzettingsvermogen, temeer omdat de meeste priesters welwillend reageren. Enkele priesters, die blij zijn dat ze aan onze vrienden een door de voorzienigheid geschonken goede steun hebben, bij het uitoefenen van hun ambt, kunnen eindelijk hun droom verwezenlijken, wat hen tot dan toe onmogelijk leek: namelijk het instellen van een altijddurende aanbidding, vierentwintig uur op vierentwintig uur, in hun kerk of kapel. Bij elke overwinning loopt het hart van Anne Marie over van vreugde. Jezus zal nog meer bemind en aanbeden worden. Hij zal Zijn goddelijk werk in een groeiend aantal harten kunnen verwezenlijken. Hij zal Zijn vuur beetje bij beetje kunnen verspreiden tijdens deze stille heilige uren. Hij zal steden en dorpen voor zich kunnen winnen en van binnenuit het weefsel van Zijn Kerk kunnen herscheppen, die in een liefdesdoodstrijd verkeert.

Anne Marie heeft werk gevonden in een juwelierszaak en omdat ze parttime werkt heeft ze veel vrije tijd. Daarom verblijft ze deels in Medjugorje en deels in Dublin. Zij heeft behoefte aan lange retraites van stil gebed in Medjugorje, onder de mantel van de heilige Maagd, om zich steeds te laten herscheppen voordat ze weer de arena betreedt. Ze voert dagelijks een zware strijd om dit werk, dat Satan niet verdraagt, goed te volbrengen. Dat is logisch: bij elke overwinning die door Anne Marie wordt behaald worden hem enkele volgelingen ontfutselde.

Op een dag, aan het eind van een lange retraite in Medjugorje voelt Anne Marie zich niet goed. Meteen bij haar terugkomst in Dublin gaat ze naar het ziekenhuis. De diagnose: de ziekte van Addison. Deze ernstige ziekte treft de nieren en een pijnlijke medische behandeling is noodzakelijk. Bij het minste of geringste raakt Anne Marie uitgeput. De dagelijkse hoeveelheid cortisone die zij moet innemen verlamt haar. Afgezien van een eventueel wonder, beseft Anne Marie maar al te goed dat ze deze ziekte heel haar leven zal moeten dragen3.

Haar verrukking bij haar eerste ontmoeting met de heilige Maagd verandert in een andere vorm van vreugde. Jezus roept zijn kleine volgeling om samen met Hem verder te gaan op een weg die Hij alleen kent. Een mysterieuze weg vol met doornen en onaangename insecten… Anne Marie leert de ware vereniging met God kennen. Op de weg van het kruis, waarbij elk uur een flinke portie lijden met zich meebrengt, leert de heilige Maagd haar om van God te houden zoals Hij wil dat er van Hem wordt gehouden: namelijk van Hem alleen, met eenvoud en met heel het hart. Stap voor stap voltrekt zich in het leven van Anne Marie een wonder, een wonder groter dan een lichamelijke genezing: haar kruisweg wordt een weg van vreugde, een buitengewoon vruchtbare weg. Anne Marie straalt zoals nooit tevoren. Zij brengt aanbidders bij haar veelgeliefde Jezus. Geweldig4. Maar er is meer: haar gezicht zelf is een levende monstrans geworden. Jezus is aanwezig, overal waar zij gaat of staat.

Enkelen vragen haar: “Hoe lukt het je om zo blij te zijn met zo een ernstige ziekte ?” Zij verbaast zich over de vraag en geeft graag het adres van de bron ervan:
Als ik me voor het Heilig Sacrament bevind, dan geeft Jezus
mij de genade om dit kruis te dragen en om mijn dagelijks leven gewoon te leven. Ik zou niet de kracht hebben om mijn ziekte te dragen als ik Jezus niet had. Zonder de aanwezigheid van Jezus ben ik niets5.

Een gebed…

O mijn God, Drie-eenheid, die ik aanbid, help mij mezelf helemaal vergeten om mij in U te vestigen, roerloos en stil alsof ik reeds in de eeuwigheid was.
Niets moge mijn vrede verstoren,
niets mij uit U verwijderen,
mijn Onveranderlijke.
Maar elke minuut voere mij verder binnen,
in de diepte van uw mysterie.
Schep vredige stilte in mijn ziel, maak er uw hemel van, uw geliefde thuis,
de plaats waar Gij rusten kunt.
Dat ik U daar nooit alleen late,
maar er helemaal zij,
wakker in geloof, heel en al aanbidding,
volkomen prijsgegeven aan uw scheppende kracht.
(De zalige Elisabeth van de Drie-eenheid)